Podobnie jak w przypadku projektów dla innych podmiotów, szukaliśmy rozwiązań wykraczających poza utarte schematy aranżacji przestrzeni. Punktem wyjścia była weryfikacji układu przestrzennego zaproponowanego przez projektantów technologii medycznej, koncentrujących się głównie na funkcji poszczególnych pomieszczeń i ścieżce pacjenta. To właśnie na styku wymagań funkcjonalnych i możliwości architektonicznych poszukiwaliśmy indywidualnych rozwiązań, nadając klinikom niepowtarzalny charakter. Wskazywaliśmy również niestandardowe rozwiązania techniczne, które pozwalały realizować nasze założenia.
W klinice przy Placu Konstytucji zaprojektowaliśmy przestrzeń, w której przenika się przestrzeń trzech kondygnacji, a części ogólnodostępne pozostają w relacji z pomieszczeniami medycznymi. Inspiracji szukaliśmy poza kliniką, nawiązując do estetyki i historii Placu Konstytucji.

Podjęliśmy też próbę zmiany postrzegania przez pacjentów przestrzeni typowo medycznej, udostępniając wgląd do jednego z gabinetów bezpośrednio z powierzchni recepcyjnej. W kolejnych realizacjach konsekwentnie rozwijaliśmy ideę niestandardowego kształtowania przestrzeni medycznej. Ważnym elementem naszych projektów stała się również opowieść budowana za pomocą sztuki i motywów wizualnych. Na ścianach znalazły się reprodukcje grafik i obrazów Jana Piotra Norblina i fragmenty ręcznie rysowanych, zaczerpniętych z natury, motywów twórczości Williama Morrisa. Dzięki temu wnętrza zyskały dodatkowy wymiar estetyczny i intelektualny, wykraczający poza ich podstawową funkcję.